YORGUN BEDEN

YORGUN BEDEN

Yılların yorgunluğu dolmuş alnındaki çizgilere.
Sıcak bir gülümseme gerek mahsun yüzüne.
Konuşmaktan tükenen sesine,
Eski bir türkü eşlik ediyor sadece.

Çökmüş göz torbalarının içindeki gözlerinde,
Umudun acı bir bekleyişi var sadece.
Çaresiz kabullenişin şekil almış hali ise,
Dik durmaya çalışan dizlerinde.

Şimdi donuk bakma öyle.
Dizlerine söyle o da dik dursun iyice.
Allah’ın rüzgar gibi ruh estirdiği bedenin de,
Esip tekrar Allah’a dönecek kabullen sen de.

Yorgun bedenin, fani kalbinde,
Baki kalan bir sevda olacak elbette.
Ancak baki sevdanın sahibi, fani ise,
Cismen var olsan da, kalbin ölür o faninin ölümüyle.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir